draußen

[ˈdʁaʊ̯sn̩]Bijwoord

Definities

buiten- buiten een bepaalde plaats, gebied of gebouw

außerhalb eines bestimmten Ortes, Gebietes oder Gebäudes

Hunde müssen draußen bleiben.

Honden moeten buiten blijven.

Sie hielt sich die ganze Zeit draußen auf.

Ze hield zich de hele tijd buiten op.

ver weg- op grote afstand (meestal ver weg van de stedelijke centra)

in großer Entfernung (meist weit weg der städtischen Zentren)

Das Schloss liegt weit draußen, mindestens eine Autostunde entfernt.

Het slot ligt ver weg, minstens een uur rijden verderop.

vrij- ontslagen, buiten de muren van een instelling, bijvoorbeeld de gevangenis

entlassen, außerhalb der Mauern einer Institution, zum Beispiel des Gefängnisses

Endlich war er draußen, doch fühlte er sich kaum auf das Leben vorbereitet.

Eindelijk was hij vrij, maar hij voelde zich nauwelijks op het leven voorbereid.

Synoniemen

Antoniemen