erlassen

[ɛɐ̯ˈlasn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~, jdm. etw.^Akk ~)

Definities

uitvaardigen- een overheidsmaatregel vaststellen en bekendmaken

eine staatliche Anordnung treffen und verkünden

„Der Reichstag erließ für ganz Deutschland lediglich das "Kanzlerparagraph-Gesetz", das Verbot des Jesuitenordens und das Verbot, ein kirchliches Amt trotz vorausgegangener gerichtlicher Amtsenthebung fortzuführen.“

„De Rijksdag vaardigde voor heel Duitsland slechts de Kanselierparagraaf-wet uit, het verbod op de jezuïetenorde en het verbod een kerkelijk ambt ondanks eerdere rechterlijke afzetting voort te zetten.“

„Magufuli ging rigoros gegen Kritiker vor. Er erließ restriktive Mediengesetze und ließ vier Zeitungen vorübergehend schließen.“

„Magufuli trad hard op tegen critici. Hij vaardigde restrictieve mediawetten uit en liet vier kranten tijdelijk sluiten.“

kwijtschelden- iemand van een verplichting of schuld bevrijden

jemanden von einer Verpflichtung oder Schuld entbinden

»Du sollst Gold haben für deine Schmerzen. Man wird dir die Steuern erlassen. Aber nun das Mittel – sage dein Mittel!«

“Je zult goud krijgen voor je pijn. Men zal je de belastingen kwijtschelden. Maar nu het middel – zeg je middel!”

IWF, Weltbank und Gläubigerstaaten wollen ihnen einen Teil der Schulden erlassen - wenn sie ihre Politik ändern.

IMF, Wereldbank en schuldeiserstaten willen hun een deel van de schulden kwijtschelden - als zij hun beleid veranderen.

Synoniemen

Antoniemen