Hang

der

[haŋ]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Hänge

Definities

helling- natuurlijke vorm van een talud, aflopend terrein

natürliche Form einer Böschung, abfallendes Gelände, (süddeutsch) Halde

Der alte Senner rutschte den Hang herab.

De oude senner gleed de helling af.

„Die südexponierten Hänge des Martberges sind durch ein Mosaik aus Trockengebüschen und Trockenrasen gekennzeichnet.“

“De op het zuiden gerichte hellingen van de Martberg worden gekenmerkt door een mozaïek van droge struiken en droog grasland.”

neiging- sterke neiging, tendens tot iets

starke Neigung, Tendenz zu etwas

Melissa hat einen Hang zur Theatralik.

Melissa heeft een neiging tot theatricaliteit.

„Ein jeder Jüngling hat nun mal / 'nen Hang zum Küchenpersonal.“

“Elke jongeling heeft nu eenmaal een neiging tot keukenpersoneel.”

hang- houding waarin men aan ringen of aan de rekstok hangt

Lage, in der man an Ringen oder am Reck hängt

Der Turner geht vom in die Stütz.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)