hineilen

[ˈhɪnˌʔaɪ̯lən]Werkwoord

Definities

heensnellen- naar een bepaalde plaats lopen; zich snel verwijderen

zu einem bestimmten Ort laufen; sich schnell wegbewegen

„Der Ober eilte zur Küche hin, sie hörten, wie er unterwegs die Gäste mahnt, die er vorher verlassen hatte.“

„De ober snelde naar de keuken heen, ze hoorden hoe hij onderweg de gasten maande, die hij daarvoor had verlaten.”

„Denn im Fall eines Feueralarms wissen die Brandretter nicht schnell genug, wo sie hineilen müssen.“

„Want in geval van een brandalarm weten de brandweerlieden niet snel genoeg waarheen ze moeten snellen.”

toesnellen- zonder herkenbaar, vast doel snel van de ene plaats naar de andere lopen

(ohne erkennbares, festes Ziel) rasch von einer Stelle zu einer anderen laufen

„Werde ich Zeuge eines menschlichen Hinfallens, werde ich hineilen, um zu helfen beim Aufstehen.“

„Als ik getuige ben van iemand die valt, zal ik toesnellen om te helpen bij het opstaan.”

„Die 4000 Mann, die endlich unter Chares hineilten, kamen zu spät. Olynth ist niedergebrannt.“

„De 4000 man, die onder Chares eindelijk kwamen aangesneld, kwamen te laat. Olynthus is platgebrand.”

voorbijsnellen- snel ten einde komen

rasch zu Ende kommen

Synoniemen