innervieren

[ɪnɛʁˈviːʁən]Werkwoord

Definities

innerveren- een orgaan, een lichaamsdeel van zenuwen voorzien of met zenuwprikkels verzorgen

ein Organ, einen Körperteil mit Nerven ausstatten oder mit Nervenreizen versorgen

Die Haut wird sensibel innerviert.

De huid wordt gevoelig geïnnerveerd.

Je höher die feinmotorischen Aufgaben eines Muskels sind, desto weniger Muskelfasern werden in diesem Muskel von der Nervenfaser innerviert.

Hoe hoger de fijnmotorische taken van een spier zijn, hoe minder spiervezels in deze spier door de zenuwvezel worden geïnnerveerd.

inspireren- aanzetten, prikkelen, steun geven, tot handelingen aanzetten

anregen, reizen, Auftrieb geben, zu Handlungen veranlassen

Die maritime Weltgeschichte wird nicht von diesen Ideen innerviert und auf einen übergreifenden und in sich-kohärenten Begriff gebracht.

De maritieme wereldgeschiedenis wordt niet door deze ideeën geïnspireerd en tot een overkoepelend en in zichzelf coherent begrip gebracht.

Synoniemen