Praxis

die

[ˈpʁaksɪs]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Praxen

Definities

praktijk- daadwerkelijke, toegepaste uitoefening; som van (sociale, culturele) handelingen en handelingsgewoonten

tatsächliche, angewandte Ausübung; Summe von (sozialen, kulturellen) Handlungen und Handlungsgewohnheiten

Die Praxis hat gezeigt, dass nicht alle Theorien nützlich sind.

De praktijk heeft aangetoond dat niet alle theorieën nuttig zijn.

Die Untersuchung sozialer Praktiken gehört zum Aufgabenbereich der Kulturwissenschaften.

Het onderzoek van sociale praktijken behoort tot het takengebied van de cultuurwetenschappen.

werkwijze- ingevoerde handelwijze; manier waarop iets bepaalds wordt gedaan, waarop met een zaak wordt omgegaan

eingeführte Vorgehensweise; Art und Weise, wie etwas Bestimmtes getan wird, wie mit einer Sache umgegangen wird

„Im indischen Kulturraum ist es gängige Praxis, besonders verehrten Personen, aber auch Tieren, Pflanzen oder Phänomenen in der Natur ‚göttliche‘ oder ‚überirdische‘ Attribute zuzusprechen.“

„In de Indiase cultuurkring is het gangbare werkwijze om aan bijzonder vereerde personen, maar ook aan dieren, planten of natuurverschijnselen ‘goddelijke’ of ‘bovenaardse’ eigenschappen toe te kennen.“

„Nicht nur in der Politik, sondern auch in der geschäftlichen Praxis lautet das Motto: ‚zuerst versuchen, möglichst alles intern zu regeln‘.“

„Niet alleen in de politiek, maar ook in de zakelijke werkwijze luidt het motto: ‘probeer eerst zoveel mogelijk intern te regelen’.“

Synoniemen

Antoniemen