rausschmeißen

[ˈʁaʊ̯sˌʃmaɪ̯sn̩]Werkwoord(jdn. ~)

Definities

buitengooien- iemand/iets fysiek uit een ruimte, gebouw verwijderen / met geweld dwingen te vertrekken

jemanden/etwas aus einem Raum, Gebäude physisch entfernen / gewaltsam zum Gehen zwingen

Sie hat ihren Mann aus dem Haus rausgeschmissen, nachdem er fremdgegangen war.

Ze heeft haar man het huis uitgegooid nadat hij was vreemdgegaan.

Der Betrunkene wurde aus dem Lokal rausgeschmissen.

De dronkenman werd het café uitgegooid.

ontslaan- iemand (uit een arbeidsplaats) ontslaan

jemanden (aus einer Arbeitsstelle) entlassen

Er wurde wegen Unfähigkeit aus der Firma rausgeschmissen.

Hij werd wegens onbekwaamheid uit het bedrijf ontslagen.

„Wenn man zweieinhalb bis 3.000 Leute aus dem Werk rausschmeiße, würden ja enorme Kosten gespart.“

„Als men tweeënhalf- tot 3000 mensen uit de fabriek zou ontslaan, zouden er immers enorme kosten worden bespaard.“

schrappen- een tekst uit iets (bijvoorbeeld een boek, rapport, wet) verwijderen

einen Text aus etwas (beispielsweise einem Buch, Report, Gesetz) entfernen

Synoniemen