stürzen

[ˈʃtʏʁt͡sn̩]Werkwoord(jdn./etw.^Akk ~)

Definities

vallen- een hulpeloze, ongewilde beweging naar beneden maken

eine hilflose, ungewollte Bewegung nach unten ausführen

Hilfe, ich stürze!

Help, ik val!

„Es gibt diese Augenblicke, wo man in ein Loch der Sinnlosigkeit stürzt und überlegt, ob nicht alles vertan ist, ob das, was man macht, ein falscher Weg ist.“

„Er zijn die momenten waarop men in een put van zinloosheid valt en zich afvraagt of niet alles verknoeid is, of wat men doet een verkeerde weg is.“

omlaag gooien- opzettelijk laten vallen

absichtlich zum Fallen bringen

Er hat ihn vom Turm gestürzt.

Hij heeft hem van de toren omlaag gegooid.

omkeren- iets omdraaien

etwas umdrehen

Der Kuchen muss noch aus dem Blech gestürzt werden.

De taart moet nog uit het blik worden gekeerd.

kelderen

Specifiekere woorden (hyponiemen)