stachelig

[ˈʃtaxəlɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

stekelig- van stekels voorzien, ermee uitgerust, ermee bezet

mit Stacheln versehen, ausgestattet, besetzt

Der Igel ist ein stacheliger Geselle.

De egel is een stekelige kameraad.

Um den Stieglitz in den Garten zu locken, muss es nur dessen Leibspeisen geben: Die Samen der stacheligen Kaden und Insekten, die an Pflanzen saugen.

Om de putter naar de tuin te lokken, moet er alleen zijn lievelingskost zijn: de zaden van de stekelige kaarden en insecten die aan planten zuigen.

bits- tegen gedrag van anderen of tegen eigen gedrag inwerkend

gegen andere oder eigene Verhaltensweisen wirkend

Sei nicht so stachelig zu mir.

Doe niet zo bits tegen mij.

Synoniemen

Antoniemen