zurückweichen

[t͡suˈʁʏkˌvaɪ̯çn̩]Werkwoord

Definities

terugwijken- zich terugtrekken, een ruimtelijke afstand scheppen

sich zurückziehen, einen räumlichen Abstand schaffen

Norman weicht zurück, Karl geht ihm nach.

Norman wijkt terug, Karl gaat hem achterna.

„Ihre Ueberreste sind da, wo das Wasser der Seen zurückgewichen ist, von Torf überwachsen; an anderen Stellen liegen sie jetzt mehrere Fuß unter der Wasserfläche.“

„Hun overblijfselen zijn daar, waar het water van de meren is teruggeweken, met turf overgroeid; op andere plaatsen liggen zij nu verscheidene voeten onder het wateroppervlak.“

terugdeinzen- niet durven, zich van iets verwijderd houden

sich nicht trauen, sich von etwas fernhalten

„Aber vor psychologischem Leid zurückzuweichen – vor Sorgen, vor einer Blamage, vor Angst? Was hätte das für Konsequenzen?“

„Maar terugdeinzen voor psychisch leed – voor zorgen, voor een blamage, voor angst? Wat zou dat voor gevolgen hebben?“

Antoniemen