Sanftmut

die

[ˈzanftˌmuːt]Zelfstandig naamwoord

Definities

zachtmoedigheid- evenwichtige, rustige, geduldige en welwillende gezindheid die een mens zelfs bij krenkingen niet in woede doet geraken, maar een bezonnen gedrag voortbrengt dat de medemensen positief beïnvloedt

ausgeglichene, ruhige, geduldige und wohlwollende Gesinnung, die einen Menschen selbst bei Kränkungen nicht in Zorn geraten lässt, sondern ein besonnenes Verhalten hervorbringt, das die Mitmenschen positiv beeinflusst

Mit glimpflicher Art, mit Sanftmut und Güte richtet man öfter mehr aus als mit unmäßiger Schärfe.

Met een zachte aanpak, met zachtmoedigheid en goedheid bereikt men vaker meer dan met mateloze scherpte.

Aber zur Leitung eines Knaben braucht es Hörner und Zähne irgend welcher Art, und dergleichen besaß sie nicht, denn sie war die Milde und Sanftmut selbst.

Maar voor de leiding van een knaap zijn horens en tanden van een of andere soort nodig, en die bezat zij niet, want zij was de mildheid en zachtmoedigheid zelf.

Synoniemen

Antoniemen