Schlaf

der

[ʃlaːf]Zelfstandig naamwoord

Definities

slaap- rusttoestand van een levend wezen, meestal hogere dieren en mensen, zelden ook planten

Zustand der Ruhe eines Lebewesens (meistens höhere Tiere und Menschen, selten auch Pflanzen)

Er versank in einem tiefen Schlaf.

Hij verzonk in een diepe slaap.

„Bald umfing ihn der Tröster der Müden und Traurigen, ein tiefer Schlaf!“

„Spoedig omving hem de trooster van de vermoeiden en bedroefden, een diepe slaap!“

slaapzand- opgedroogd traanvocht dat zich vaak 's morgens op de carunculi lacrimales, de traanheuveltjes, bevindt

verkrustete Tränenflüssigkeit, die sich oftmals am Morgen auf den carunculis lacrimalis, den Tränenwärzchen, findet

Mariella rieb sich den Schlaf aus den Augen.

Mariella wreef het slaapzand uit haar ogen.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)