Temperament

das

[tɛmpəʁaˈmɛnt]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Temperamente

Definities

gemoedsaard- innerlijk beleven van een mens in reactie op zijn omgeving en daaruit afgeleid zijn gedrag. hippokrates beschreef de uitingen van de temperamenten met cholerisch, sanguinisch, melancholisch en flegmatisch. tegenwoordig zijn er andere beschrijvingen/indelingen van deze uitingen

Inneres Erleben eines Menschen in Reaktion auf seine Umwelt und daraus abgeleitet sein Verhalten. Hippokrates beschrieb die Ausprägungen der Temperamente mit cholerisch, sanguinisch, melancholisch und phlegmatisch. Heute gibt es andere Beschreibungen/Einteilungen dieser Ausprägungen.

[… wir] haben wir bei der Verleihung des Karlspreises zwei unterschiedliche Reden gehört. Und das liegt nicht daran, dass Angela Merkel ein anderes Temperament hat als Emmanuel Macron.

[…] hebben we bij de uitreiking van de Karelsprijs twee verschillende toespraken gehoord. En dat ligt er niet aan dat Angela Merkel een andere gemoedsaard heeft dan Emmanuel Macron.

Schreien, mit Sand werfen, schlagen: Schon auf dem Spielplatz oder im Kindergarten kann es hoch hergehen, wenn Kinder aggressiv werden. Temperament und Veranlagung spielen eine wichtige Rolle bei aggressivem Verhalten.

Schreeuwen, met zand gooien, slaan: al op de speeltuin of in de kleuterschool kan het er heftig aan toegaan als kinderen agressief worden. Gemoedsaard en aanleg spelen een belangrijke rol bij agressief gedrag.

temperament- uiting van [1]: zeer sterk actief innerlijk beleven, levendig gemoed, lichte prikkelbaarheid

Ausprägung von [1]: sehr starkes aktives inneres Erleben, lebhaftes Gemüt, leichte Erregbarkeit

Er hat sein Temperament vom Vater geerbt.

Hij heeft zijn temperament van zijn vader geërfd.

Synoniemen

Antoniemen