brav

[bʁaːf]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

braaf- gehoorzaamheid tonend

Gehorsam zeigend

„Die kleine Ann Delafield gab sich Mühe, brav zu sein, aber sie weigerte sich, den Mangel an Schönheit als unabänderlich hinzunehmen.“

“De kleine Ann Delafield deed haar best om braaf te zijn, maar ze weigerde het gebrek aan schoonheid als onveranderlijk te aanvaarden.”

burgerlijk- burgerlijkheid uitdrukkend

Biederkeit äußernd

Sie trägt eine brave Frisur.

Ze draagt een burgerlijk kapsel.

rechtschapen- rechtschapenheid en eerlijkheid levend

Rechtschaffenheit und Redlichkeit lebend

Er war immer eine brave Seele.

Hij was altijd een rechtschapen ziel.

dapper- moed en dapperheid bewijzend

Mut und Tapferkeit beweisend

„An den Häuserwänden erschien in Tausenden von Karikaturen der brave Soldat Schwejk und mahnte zur tschechischen Tugend.“

Synoniemen

Antoniemen