exploitieren

[ɛksplo̯aˈtiːʁən]Werkwoord

Definities

uitbuiten- arbeidskracht, vermogen, kennis: benutten, uitbuiten, uit de voordelen van een andere persoon of zaak winst halen

Arbeitskraft, Fähigkeit, Wissen: ausnutzen, ausbeuten, aus den Vorzügen einer anderen Person oder Sache Gewinn ziehen

„Höchstens darin, daß ich mich ein wenig außerhalb der Zunftordnung bewege, indem ich die wunderbare Begabung eines ungelernten exploitiere und seine Fähigkeit als meine eigne ausgebe.“

„Hoogstens daarin dat ik mij een weinig buiten de gilderegels beweeg, doordat ik het wonderbaarlijke talent van een ongeschoolde uitbuit en zijn bekwaamheid als mijn eigen uitgeef.“

„Der Wucher wie der Handel exploitieren eine gegebne Produktionsweise, schaffen sie nicht, verhalten sich äusserlich zu ihr.“

„De woeker zoals de handel buiten een gegeven productiewijze uit, scheppen haar niet, verhouden zich uiterlijk tot haar.“

ontginnen- bodemschatten, grondstoffen, energie: bruikbaar maken, opwekken

Bodenschätze, Rohstoffe, Energie: nutzbar machen, erzeugen

Synoniemen