plärren

[ˈplɛʁən]Werkwoord

Definities

schreeuwen- luid schreeuwen, brullen

laut schreien, brüllen

Die Mutter plärrte ihren Sohn an.

De moeder schreeuwde tegen haar zoon.

schetteren- luid klinken

laut tönen

Das Radio plärrt schon den ganzen Tag.

De radio schettert al de hele dag.

huilen- huilen

weinen

In der Straßenbahn plärrte ein Kleinkind, weil es hingefallen ist.

In de tram huilde een kleuter, omdat hij gevallen was.

Synoniemen

Antoniemen