still

[ʃtɪl]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

roerloos- in toestand van bewegingloosheid, van onbeweeglijkheid en van rust

im Zustand der Bewegungslosigkeit, der Unbewegtheit und der Ruhe

Ich sitze auf einer kleinen Anhöhe auf einem Stein und schaue auf den stillen Waldsee.

Ik zit op een kleine heuvel op een steen en kijk naar het roerloze woudmeer.

stil- in toestand van geluidloosheid, van ophouden, van zwijgen

im Zustand der Lautlosigkeit, des Innehaltens, des Schweigens

Er war schon immer ein stilles Kind.

Hij was altijd al een stil kind.

Plötzlich wurde es so still, dass man eine Stecknadel hätte fallen hören.

Plotseling werd het zo stil dat je een speld had kunnen horen vallen.

verborgen- in toestand van teruggetrokkenheid, van verborgenheid, van heimelijkheid

im Zustand der Zurückgezogenheit, der Verborgenheit, der Heimlichkeit

Von unserem stillen Gesellschafter kennen nur wenige den Namen.

Van onze verborgen vennoot kennen slechts weinigen de naam.

Synoniemen

Antoniemen