Seele

die

[ˈzeːlə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Seelen

Definities

ziel- kenmerkend eigenschap van levende wezens; het onsterfelijke deel van de (voelende) levende wezens

charakteristisches Merkmal lebender Wesen; der unsterbliche Teil der (fühlenden) Lebewesen

Menschen und Tiere haben Seelen, ein Gegenstand jedoch nicht.

Mensen en dieren hebben zielen, een voorwerp echter niet.

„Dann, wenn die Seele nach einer Atempause verlangt, zieht es mich je nach Stimmungslage auf den malerischen Wartburg-Weihnachtsmarkt oder ich lasse mich in der illuminierten Kulisse des Erfurter Domplatzes treiben.“

“Als de ziel dan naar een adempauze verlangt, trekt het mij al naar gelang de stemming naar de schilderachtige Wartburg-kerstmarkt of laat ik mij in het verlichte decor van het Erfurter Domplein meedrijven.”

gemoed- gevoelswereld van een levend wezen, oorspronkelijk alleen bij mensen, later ook aan dieren (zoals een dagelijks begeleidend rijpaard of huisdieren) en andere levende wezens toe- of erkend

die Gefühlswelt eines Lebewesens, ursprünglich nur bei Menschen, später auch den Tieren (wie ein täglich begleitendes Reitpferd oder Haustiere) und anderen Lebewesen zu- oder anerkannt

Tief in seiner Seele war etwas zerbrochen.

Diep in zijn gemoed was iets gebroken.

„Alles Schwere, was sich in den letzten Stunden auf seine Seele gelegt hatte, verflüchtigte sich.“

“Al het zware dat zich in de afgelopen uren op zijn gemoed had gelegd, vervluchtigde.”

Synoniemen