tapfer

[ˈtap͡fɐ]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

dapper- zonder angst of vrees, respectievelijk angst of vrees bedwingend, en bereid om aanhoudend tegen gevaren en moeilijkheden te strijden

ohne Angst, Furcht (beziehungsweise Angst/Furcht beherrschend) und bereit, anhaltend gegen Gefahren und Schwierigkeiten zu kämpfen

flink- bijzonder intensief, in hoge mate

besonders intensiv, in hohem Maße

Sie griff beim Essen tapfer zu. (Sie aß viel.)

Zij tastte bij het eten flink toe.

kloek- met grote zelfbeheersing, zonder te klagen

mit großer Selbstbeherrschung, ohne zu klagen

„Mühsam hatte sie sich also mit ihren Tieren nach oben gekämpft und erledigte tapfer ihre Arbeiten, was ihr aber von Tag zu Tag schwerer fiel.“

„Moeizaam had zij zich dus met haar dieren naar boven gewerkt en deed kloek haar werk, wat haar echter van dag tot dag zwaarder viel.“

Synoniemen

Antoniemen