versaubeuteln

[fɛɐ̯ˈzaʊ̯ˌbɔɪ̯tl̩n]Werkwoord

Definities

verknoeien- iets onbedoeld onbruikbaar maken, bij een bezigheid falen

etwas unabsichtlich unbrauchbar machen, bei einer Tätigkeit versagen

Ich habe mein Modell so versaubeutelt, dass ich nochmal von vorne anfangen kann.

Ik heb mijn model zo verknoeid dat ik weer van voren af aan kan beginnen.

Ich hab gerade zum zweiten Mal die Prüfung versaubeutelt.

Ik heb zojuist voor de tweede keer het examen verknoeid.

kwijtraken- iets verliezen, niet terugvinden

etwas verlieren, nicht wieder finden

Er versaubeutelt ständig seine Sachen.

Hij raakt steeds zijn spullen kwijt.

„Der wurde gerade von seiner Mutter durchgekitzelt, der hatte Brotmarken versaubeutelt.“

„Hij werd net door zijn moeder gekieteld, hij had broodbonnen kwijtgeraakt.“

Synoniemen