wörtlich

[ˈvœʁtlɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

woordelijk- in de exacte bewoording

im genauen Wortlaut

Er sagte wörtlich: „Sie sind doch ein selten dämlicher Hund“.

Hij zei woordelijk: “U bent toch een zeldzaam domme hond”.

„Es wurde nichts verheimlicht; selbst die Randbemerkungen des Kaisers zu den einzelnen Botschafterberichten wurden wörtlich abgedruckt.“

“Er werd niets verzwegen; zelfs de kanttekeningen van de keizer bij de afzonderlijke ambassadeursberichten werden woordelijk afgedrukt.”

letterlijk- in de grondbetekenis, zonder bijbedoeling zoals metaforiek of ironie

in der Grundbedeutung, ohne Hintersinn wie Metaphorik oder Ironie

„Sehen konstituiert seinen Inhalt im wörtlichsten Sinne als Gegenstand (das Gegenüberstehende), seine Botschaft ist raumdominante Objektivität.“

“Zien constitueert zijn inhoud in de meest letterlijke zin als voorwerp (het tegenoverstaande), zijn boodschap is ruimtedominante objectiviteit.”

„Senat“ bedeutet wörtlich übersetzt „Ältestenrat“.

“Senaat” betekent letterlijk vertaald “raad van oudsten”.

Synoniemen

Antoniemen