zerkauen

[t͡sɛɐ̯ˈkaʊ̯ən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

fijnkauwen- vooral voedsel door kauwen voor het doorslikken goed verkleinen

insbesondere Nahrung durch Kauen vor dem Hinunterschlucken gut zerkleinern

Aber in einem Quadratkilometer Savannenboden Tansanias stecken 40 Tonnen Wurzeln. Wer sie kochen kann – statt roh zu zerkauen –, steigert bei vegetarischer Kost die Energieaufnahme um 43 Prozent.

Maar in een vierkante kilometer savannebodem in Tanzania zit 40 ton wortels. Wie ze kan koken – in plaats van ze rauw fijn te kauwen –, verhoogt bij vegetarische kost de energieopname met 43 procent.

Wer keine Zähne mehr im Mund hat, hat eine schlechte Überlebensprognose, wenn es darum geht, rohes Mammutfleisch zu zerkauen.

Wie geen tanden meer in zijn mond heeft, heeft een slechte overlevingsprognose als het erom gaat rauw mammoetvlees fijn te kauwen.

stukbijten- iets, meestal onverteerbaars door kauwen beschadigen of vernielen

etwas, meistens Unverdauliches durch Kauen beschädigen oder zerstören

Mit Nadelstichen oder Hämmern bearbeitet Tania Kitchell weißes Papier und Martin Walde lädt dazu ein, Papier zu zerkauen und an die Fensterscheibe zu spucken.

Met naaldprikken of hamers bewerkt Tania Kitchell wit papier en Martin Walde nodigt uit om papier stuk te bijten en tegen de ruit te spugen.

Ja, ich jaule und winsele, ja, ich zerkaue Gegenstände, ja, ich habe nasse Pfoten!

Ja, ik jank en piep, ja, ik bijt voorwerpen stuk, ja, ik heb natte poten!

Synoniemen

Antoniemen