entsetzen

[ɛntˈzɛt͡sn̩]Werkwoord

Definities

overstuur maken- iemand uit zijn evenwicht brengen

jemanden aus der Fassung bringen

Du entsetzt mich.

Je maakt me overstuur.

ontsteld raken- in verheven stijl uit zijn evenwicht raken

(gehoben) aus der Fassung geraten

Wir entsetzten uns, als wir davon erfuhren.

Wij schrokken hevig toen wij ervan hoorden.

„Aller Welt will ich kurz und sachlich eine Reihe von rein häuslichen Begebenheiten enthüllen, deren Wirkungen mich entsetzt – gemartert – vernichtet haben.“

“Aan de hele wereld wil ik kort en zakelijk een reeks zuiver huiselijke gebeurtenissen onthullen, waarvan de uitwerking mij heeft ontsteld – gefolterd – vernietigd.”

ontzetten- een door vijanden belegerde vesting of een ingesloten deel van het leger bevrijden

eine von Feinden belagerte Festung oder einen eingeschlossenen Teil des Heeres befreien

„Edward durfte die Burg nicht entsetzen, denn das hätte Roberts Autorität untergraben, und die Engländer hätte die strategische Initiative wiedererlangt.“

Synoniemen

Antoniemen