brechen

[ˈbʁɛçn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

doormidden breken- iets verkleinen, door kracht in meerdere stukken verdelen

etwas zerkleinern, durch Kraft in mehrere Stücke zerlegen

Er brach das Brot und verteilte es unter den Armen.

Hij brak het brood doormidden en verdeelde het onder de armen.

bezwijken- uiterlijke belasting niet meer kunnen weerstaan

äußerer Belastung nicht mehr standhalten können

Das Regal brach unter dem Gewicht seiner Last.

Het rek bezweek onder het gewicht van zijn last.

„Nadelholz wurde bevorzugt unter Tage eingesetzt, denn es warnt im Gegensatz zu Laubholz durch Knarren, bevor es bricht.“

“Naaldhout werd bij voorkeur ondergronds gebruikt, want het waarschuwt in tegenstelling tot loofhout door kraken voordat het bezwijkt.”

breken- stralen betreffende: iets gerichts onder een hoek afbuigen

(Strahlen) etwas Gerichtetes in einem Winkel ablenken

Es entsteht ein Regenbogen, wenn die Sonnenstrahlen durch Regentropfen gebrochen werden.

Er ontstaat een regenboog wanneer de zonnestralen door regendruppels worden gebroken.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)