springen

[ˈʃpʁɪŋən]Werkwoord

Definities

springen- opspringen en zich een kort stuk door de lucht bewegen

hochschnellen und sich ein kurzes Stück durch die Luft bewegen

Sie springt zwei Meter hoch.

Ze springt twee meter hoog.

„Ich […] sprang in das Motorboot und fuhr es auf die andere Seite des Stegs, um es dort festzumachen.“

„Ik […] sprong in de motorboot en voer hem naar de andere kant van de steiger om hem daar vast te maken.“

opduiken- zich plotseling in het blikveld bewegen

sich plötzlich ins Blickfeld bewegen

Plötzlich sprangen zwei Männer aus dem Gebüsch.

Plotseling doken twee mannen uit het struikgewas op.

duiken- zich min of meer elegant laten vallen

sich mehr oder weniger elegant fallen lassen

Er sprang kopfüber in die Fluten.

Hij dook met het hoofd vooruit de golven in.

omhoogschieten- eruit spuiten, omhoogschieten

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)